Misja STARDUST - Strona Adama Hurcewicza

Strona główna
Co nowego ???
Pochodzenie komet
Grafiki dawnych komet
Komety od -466r. p.n.e.
Najważniejsze dane
Orbity komet w 3D !
Komety okresowe
Najjaśniejsze komety !
Bliskie Ziemi
Galeria zdjęć
Kometa Halley'a
Obserwacje komet
Uderzenie w Jowisza
Misje ku kometom
Rozpad komet
Roje meteorów
Nowe roje meteorów
Ciekawostki
Biografie
Aplety Java
Efemerydy online
Szukanie IAUC i MPEC
Linki

STARDUST

7 luty 1999 r. godz. 21:04:15 UT. Start rakiety Boeing Delta II z Przylądka Canaveral na Florydzie z sondą STARDUST na pokładzie. O 21:31:34 UT (27m 19s po starcie) sonda STARDUST odłączyła się od rakiety Delta II, a o 21:55 UT sonda przesłała sygnał na Ziemię o udanym starcie.

Głównym zadaniem sondy miał być przelot w odległości ok. 229 km od jądra komety 81P/Wild 2, zebranie mikroskopijnych drobin pyłu kometarnego, a także międzygwiezdnego (za pomocą specjalnej konstrukcji z areożelu, który zbudowany jest z 99.8% z ... powietrza) i powrót z nimi na Ziemię.

Lądowanie próbnika nazwanego SRC ma nastąpić 15 stycznia 2006 r. na pustyni w stanie Utah w USA. Naziemne radioteleskopy namierzą lądownik SRC, który będzie wysyłał sygnały radiowe za pomocą anteny UHF. Cała procedura lądowania trwać będzie ok. 2 tygodnie gdyż sonda, a potem lądownik muszą zredukować swoją prędkość
względem Ziemi do 12.8 km/s

Jednak już kilka godzin przed wylądowaniem SRC wystartuje helikopter w celu odnalezienia lądownika. Gdy go odnajdzie przetransportuje go Johnson Space Center gdzie zostanie otworzony i zostanie wyjęta konstrukcja areożelowa z przechwyconymi cząstkami materii komety 81P/Wild 2. Zostaną one przebadane przez najnowocześniejsze technologie jakie istnieją na Ziemi. Naukowcy będą szukać w próbkach cząstek organicznych, by dowiedzieć się, czy komety mogły zasiać życie na Ziemi.

Kometa 81P/Wild 2 widziana przez sondę
STARDUST z odległości 500 km 2 styczeń 2004 r.

2 styczna 2004 r. o godz. 19:46:28 UT sonda STARDUST przesłała na Ziemię sygnał,że jest cała i pomyślnie przeżyła lot z prędkością 6.1 km/s przez głowę komety 81P/Wild 2 wykonując wspaniałe zdjęcia jądra komety i smug (dżetów) z niej wyrzucanych.

Na zdjęciu obok wykonanym z odległości 500 km widać wyżłobienia i kratery na powierzchni komety. Jest ona leciutko rozciągnięta niczym jajko. Na prawym zdjęciu widać przynajmniej 3 dżety materii wyrzucane z jądra komety. Jeden znajduje się na górze po prawej, drugi po jego przeciwnej stronie, a trzeci na dole zdjęcia.

Kometa 81P/Wild 2 została odkryta w 1978 roku. Do 1974 roku jej orbita leżała pomiędzy orbitami Jowisza i Urana. Jednak siła oddziaływania największej z planet spowodowała w trakcie zbliżenia komety do Jowisza, że zmieniła ona znacznie swoją trajektorię i w tej chwili zbliżać się może do orbity Marsa.
Naukowcy oceniają iż kometa ma ok. 5.4 km średnicy i obiega Słońce co 6.39 lat zbliżając się do niego w peryhelium na odległość (q= 1.590358807 AU)
Ostatnie przejście komety przez peryhelium nastąpiło 25 września 2003 r. czyli całkiem niedawno, a obecnie kometa ma jasność ok. +13.1^m i maleje.
STARDUST jak i kometa znajdowały się w momencie zbliżenia do siebie w odległości (2.604106 AU) od Ziemi i (1.860424 AU) od Słońca na pograniczu Wężownika i Skorpiona kilka ok 7° nad Antaresem
(RA = 16h 30m 53s Dec = -19° 31' 52'')

Konstrukcja areożelowa do zebrania drobin pyłu kometarnego

Zdjęcie po lewej przedstawia specjalną konstrukcję areożelową za pomocą której zebrano drobiny pyłu kometarnego i międzygwiazdowego. Areożel składa się w 99.8% z ... powietrza. Jest bardzo lekki i wytrzymały. Można na takiej kostce położyć kilku kilogramowy ciężar co nie zgniata tej niezwykłej substancji.
Areożel jest także bardzo dobrym izolatorem cieplnym. Z jednej jego strony (od spodu) można nadpalać go płomieniem, a od drugiej (na wierzchu) położyć kostki lodu które się nie roztopią.
Więcej o areożelu na stronie STARDUST

Narazie misja sondy idzie bez zakłóceń, niemal idealnie. Technologie, które zostały wykorzystane w tej misji wkrótce zostaną wykorzystane w życiu codziennym. Areożel jest dobrym izolatorem ciepła. Może więc znaleźć zastosowanie w budownictwie (przy dociepleniach).
Teraz pozostaje czekać na powrót sondy w okolice Ziemi i trzymać kciuki za udane lądowanie SRC na pustyni w Utah. Życzymy powodzenia !

Więcej o misji STARDUST znajdziesz na stronach:
http://stardust.jpl.nasa.gov
http://www.spaceflightnow.com/stardust/status.html